Waarom wij de foto's van onze kinderen niet op social media zetten
Consultatiebureaus en jeugdartsen waarschuwen er steeds vaker voor: foto's van je kinderen op social media. De waarschuwing is terecht, maar het antwoord "deel dan maar niets" is geen antwoord. Oma wil haar kleinkind zien groeien.
Wat er mis is met de gewone route
Een foto op Instagram of Facebook is nooit meer alleen van jou: hij wordt geanalyseerd, geïndexeerd en gebruikt om profielen op te bouwen, ook van je kind. Zelfs de populaire "besloten" familie-apps uit Amerika verzamelen gezichtskenmerken en advertentie-identifiers. En een kind kan er niets van vinden; het is nog te klein om ja of nee te zeggen tegen een online spoor dat er op zijn achttiende nog is.
Waarom een grote WhatsApp-groep ook niet de oplossing is
De familiegroep voelt veilig, maar foto's verdwijnen in de scroll, de kwaliteit gaat omlaag en iedereen in de groep kan alles eindeloos doorsturen. Als archief van een kindertijd is een chat-app niet gebouwd, en "wie ziet dit eigenlijk allemaal" weet je in een groep van twintig mensen ook niet meer.
Hoe het wél kan
Het antwoord is niet minder delen, maar besloten delen: een plek die nooit publiek is, waar jij per bericht bepaalt wie meekijkt, tot op de persoon. Waar foto's bij het uploaden worden ontdaan van verborgen metadata, alles op Europese servers staat en er geen advertenties, trackers of gezichtsherkenning zijn. Zo hebben we Hejma gebouwd, en zo gebruiken we het zelf, elke dag.
En oma dan?
Die krijgt het mooiste van de week gewoon per e-mail, zonder app of account, en schrijft met één klik terug. Zo mist ze niets, en staat er toch niets van je kinderen op een netwerk dat er geld aan wil verdienen.