Hejma
Sharenting: het digitale spoor waar je kind niet om vroeg
Het gemiddelde kind staat al honderden keren online voordat het vijf is. De meeste ouders delen uit trots. De vraag die steeds luider klinkt: van wie is dat digitale spoor eigenlijk?
Wat er met gedeelde foto's gebeurt
Een foto op social media is nooit meer alleen van jou. Hij wordt geanalyseerd voor advertentieprofielen, kan opduiken in AI-trainingsdata en is door iedereen op te slaan en door te sturen. Kinderombudsmannen en jeugdartsen waarschuwen er inmiddels expliciet voor, niet uit bangmakerij, maar omdat een kind niets kan vinden van een spoor dat er op zijn achttiende nog is.
Spijt komt later
Uit onderzoek onder tieners blijkt een flink deel zich ongemakkelijk te voelen bij wat ouders vroeger deelden: de badfoto, de driftbui, het ziekenhuisverhaal. Wat voor jou een dierbare herinnering is, is voor een puber soms materiaal waar klasgenoten mee aan de haal gaan. Het veiligste moment om daarover na te denken is vóór het delen, niet erna.
Delen zonder spoor
De oplossing is niet stoppen met delen; familie op afstand wil terecht meegenieten. De oplossing is besloten delen: een plek die nooit publiek is, waar jij per bericht tot op de persoon bepaalt wie meekijkt, zonder advertenties en zonder gezichtsherkenning. Zo bouw je hetzelfde archief op, maar dan één waar je kind later om kan glimlachen in plaats van van te balen.