Hejma
Je telefoon zit vol foto's. Wat bewaar je, en wat niet?
De melding komt altijd op het verkeerde moment: opslag bijna vol. Je verwijdert wat schermafbeeldingen, koopt er misschien wat ruimte bij, en schuift het echte opruimen weer een half jaar voor je uit.
Waarom opruimen zo moeilijk voelt
Foto's weggooien voelt als herinneringen weggooien, ook al zijn het er twaalf van hetzelfde moment. Daar komt bij dat de meeste mensen geen onderscheid maken tussen twee heel verschillende soorten beelden: gebruiksfoto's en bewaarfoto's. Een schermafbeelding van een pinbon, de foto van je parkeerplek, het briefje van school dat je even wilde onthouden: dat is gereedschap, geen herinnering. Alleen die eerste categorie al weggooien scheelt vaak een kwart van je bibliotheek.
Vuistregel: één per moment, niet twaalf
Bij een leuk moment schiet iedereen door: tien keer dezelfde pose, voor het geval dat. Kies er één uit, hooguit twee, en gooi de rest weg zolang je nog weet welke de beste was. Over een jaar weet je dat niet meer en laat je ze allemaal staan. Dit is meteen de goedkoopste ruimtebesparing die er is, en je bibliotheek wordt er leesbaarder van.
Bewaar het verhaal, niet alleen het beeld
De foto's die je later het meest waard vindt, zijn zelden de scherpste. Het zijn de foto's waar iets bij hoort: wie erop staat, wat er die dag gebeurde, wat je kind zei. Neem daarom bij het opruimen even de tijd om bij de blijvers één zin te typen. Dat maakt van een berg beelden een archief dat je kunt doorbladeren. In een gezinsdagboek zit die zin er standaard bij.
Zet de blijvers ergens anders neer
Je camerarol is een werkplek, geen archief. Alles wat je echt wilt houden hoort op een tweede plek te staan: een externe schijf, een besloten familiearchief, of allebei. Dat is niet alleen tegen verlies van je telefoon, maar ook tegen de dienst die er over tien jaar niet meer is. Het jaarboek is daar een fijne vorm voor, want een gedrukt boek of een PDF op je eigen schijf overleeft elke app.
Maak er een jaarlijkse gewoonte van
Ruim niet elke week op, dat houdt niemand vol. Prik één moment per jaar, bijvoorbeeld tussen kerst en oud en nieuw, en loop dan per maand door je bibliotheek. Gooi de dubbelen weg, bewaar de blijvers ergens veilig en zet er de namen bij die je nu nog weet. Een uurtje per jaar, en je kinderen hebben later iets dat de moeite waard is om terug te kijken.